Interview: The New Shining

Zanger Nax van The New Shining noemt muziek de reden dat hij nog leeft. Na een zware periode maakte hij het nieuwe album Wake up your Dreams. ‘Ik wist niet dat ik ook vrolijke liedjes kon schrijven’.

Op de mede door Nax ontworpen albumhoes zie je zijn gitaar en zijn arm met tatoeages van een grote veer en vogels. ‘Als kind stond ik om vier uur ’s nachts op om vogelgeluiden op te nemen. Ik wilde ornitholoog worden, een bioloog die gespecialiseerd is in vogels. Als ik ergens met de band ben en een bijzondere vogel zie, weet ik vaak meteen de naam. De bandleden moeten daarom lachen.’

De vogels op de arm van Nax vertellen ook een heftig verhaal. 'De duiven staan voor iets verlichts, maar de kraaien staan voor het tegenovergestelde: het duistere en donkere van mijn verleden.’ Nax deed op zijn zeventiende een zelfmoordpoging. Daarna besloot hij te blijven leven uit liefde voor muziek. ‘Ik merkte dat ik die zelfmoordpoging nog niet had verwerkt. Dus begon ik erover te praten en te schrijven. In interviews kwam het vaak ter sprake. Dat was confronterend, want de focus werd daar erg op gelegd. Maar ik heb er ook anderen door kunnen helpen. Ik kreeg honderden brieven en e-mails van vooral jongeren met dezelfde gevoelens. Ik heb nog altijd contact met een meisje dat me destijds mailde. Zij wilde zelfmoord plegen en had steun aan mijn woorden. Nu gaat het gelukkig beter met haar.’

Dromen
Op zijn nieuwe album blikt Nax terug op ‘de tijd van de kraaien’. ‘Het nummer Where do I stand is voor mij speciaal. Ik zing over waar ik nu sta. Ik ben nu zoveel sterker, positiever en stabieler dan toen. Dit album klinkt ook heel anders. Ik schreef voorheen vooral droevige liedjes en ontdekte dat ik ook vrolijke nummers kan schrijven. De eerste nieuwe single Run Baby Run schreef ik voor een vriendin, een meisje dat altijd alles voor anderen doet. Maar eigenlijk loopt ze weg voor haar problemen’, zegt Nax. De vriendin over wie het gaat, herkende zichzelf eerst niet in het nummer. ‘Ze was zelfs een beetje beledigd. Maar een paar weken later belde ze en zei: “Je had toch gelijk.” Dat was een mooi moment.’ De rest van de nummers is autobiografisch. ‘Ik zing bijvoorbeeld over mijn verbroken relatie. Muziek is mijn alles, mijn maîtresse. Dat is lastig met relaties. Mijn ex en ik hebben wel nog steeds goed contact. We kunnen niet met en niet zonder elkaar.’

De titel van het album, Wake up Your Dreams, is onder meer een verwijzing naar de manier waarop Nax nummers schrijft. ‘Ik droom veel liedjes. Deze week nog. Ik zat in de woestijn en ik was aan het zingen voor iemand die leek op Steven Tyler van Aerosmith. Hij had een baby op zijn arm en ik speelde gitaar op een stuk hout. Hij zei: “Mooi zeg, wil je dit voor me uitschrijven?” Toen werd ik wakker. Ik heb de melodie meteen uitgeschreven. Het gebeurt bijna wekelijks dat ik nummers droom. Voor dit album schreef ik negentig liedjes in driekwart jaar. Daarvan bleven er twaalf over. De nummers die niet op het album belanden, komen in een archief. Dat noemen we “de koelkast”. Daar liggen honderden nummers.’ Hoe die selectie tot stand komt? ‘Bij dit album hoort een positief gevoel. Ik wil ermee zeggen: Ik leef, ik heb hoop en ik blijf hier.’