THE NEW SHINING - SUPERNATURAL SHOWDOWN

Kleine bands die een goed geluid neerzetten, kunnen ondanks hun omvang overkomen als een grote band. The [New] Shining uit Nederland is slechts een driemanformatie, maar klinkt alsof ze met minimaal vijf man zijn. Zoals een feniks uit de vlammen herrijst, zo is het drietal ontsproten uit de as van Lost Serenity, Chain en Dinos4Dinner. Waarschijnlijk dat “new” daarom ook tussen haakjes staat. Ze zijn terug om hun muziekvisie te laten schijnen over de luisteraars.

Het doel van de overgebleven kerngroep, bestaande uit Nax, Vince en R, is agressieve maar melancholische liedjes te maken, die ook nog eens pakkend zijn. Xander Stok (zang, gitaar, keyboards), Vincent Stok (drums) en Arjan Nijman (bas, extra zang), zoals de heren echt heten, slagen daar op hun debuut Supernatural Showdown met slechts 3 personen wonderwel in.

Ze hebben als geraamte een volvette rocksound, waarbij je moet denken aan bands als Stabbing Westward, Nine Inch Nails en The Tea Party. Dat houdt inderdaad in dat hun muziek een industrieel, gotisch randje heeft, zonder overigens te verzanden in ondoordringbare stukken. Ze coveren het nummer “Hurt” van NIN zelfs tot tweemaal toe op sterke, eigenzinnige wijze en roepen daarmee dan weer herinneringen op aan Depeche Mode. Om het geraamte heen wemelt het van de melancholische elementen en andere muziekstijlen. Niet alleen hoor je bijvoorbeeld de pompende basklanken van The Cure, ook het new wave geluid van The Sound, Masters Of Reality-achtige stoner, de noisepop à la Muse, de poprock/wave van U2 en het desperate van de God Machine komen naast veel andere ingrediënten terug in het complete geluid. De band brengt dat op geheel eigen wijze met sterk instrumentgebruik en emotioneel geladen pakkende zang en heeft daarmee ook echt een eigen gezicht. Een gezicht dat overigens buiten de landsgrenzen gezien mag worden, want echt typisch Nederlands kan je het niet noemen.

The [New] Shining heeft alles in zich om het ver te schoppen. Ze hebben in ieder geval hun doel bereikt door agressie en melancholie op beklijvende wijze aan elkaar te koppelen. Zeer sterk (debuut) album!